escort bayan doescorts.com

Hızlı Arama Robotu
Hızlı Arama Robotu

Assassin’s Creed Valhalla inceleme

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Assassin’s Creed Valhalla inceleme: Ubisoft’un her yıl çıkardığı Assasin’s Creed serisi kimi oyunları ile büyük ses getirmiş kimi oyunları ile ise tabiri caizse yerin tabanına gömülmüştür. Bu herkes tarafından bilinen bir gerçek. Ama şöyle de bir gerçek var ki, Ubisoft her yeni Assasin’s Creed oyununda farklı mekanikler denemiş ve her kitleden oyuncunun Assasin’s Creed serisinden  haberdar olmasını sağlamıştır. Hatırlarsanız, Origins ile birlikte seri esaslı bir değişikliğe gitmişti. Lineer oynanıştan çok RPG ögeleri barındıran bu imal, birebir mantığın üzerine yeni mekanikler ekleyerek çıtayı Odyssey ile biraz daha yükseltmeyi başarmıştı. Artık ise yesyeni bir Assasin’s Creed oyunu olan Valhalla, Odyssey’den iki yıl sonra karşımıza çıkıyor. Öbür iki oyundan daha büyük ses getirecek olmasının en temel nedeni ise bana kalırsa yeni konsollara da gelecek bir oyun olması. Gelin isterseniz oyuna ne üzere değişiklikler gelmiş, Assasin’s Creed serisinin 22. Oyunu olan Valhalla ne kadar değişmiş daima birlikte bir göz atalım:

Assassin’s Creed: Valhalla inceleme

Oyuna zorluk düzeyimizi seçerek giriş yapıyoruz. İki farklı zorluk kısmı var bir tanesi Exploration Difficulty, yani etraftaki eşyaları, haritalardaki değerli bölgeleri bulmaz zorluğu, bir başkası ise oyundaki genel zorluk düzeyi. Bunları seçtikten sonra küçük Eivor olarak başlıyoruz oyuna.

Giriş ve Öykü

Eivor’un denetimini ufak bir şenliğin ortasında devralıyoruz. Oyunda babamız olan Varin bize yüzüğü alıp almadığımızı soruyor. Tamam diyip yüzüğü vermemiz gereken bireye iletmeye gidiyoruz ufaktan ufaktan. Ama her zamanki üzere işler istenildiği üzere gitmiyor. Kjotve’nin klanı tarafından rahatsız ediliyoruz. E kimsenin eli armut toplamıyor doğal. Kılıcını kuşanan dışarıya, savaşmaya çıkıyor. Biz de çocuk aklımızla takip ediyoruz onları. Dışarıda gördüğümüz görünüm hiç hayra alamet değil. Babamız işlerin sarpa saracağını anlamış olacak ki, Kjotve’ye adamlarını öldürmeme kuralıyla kellesini teslim etmeye razı geliyor. Ama babamız kellesini teslim ettikten sonra, beklenilenin bilakis Kjotve kelamında durmuyor ve askerlerine ‘’kim var kim yok öldürün hepsini’’ buyruğunu veriyor.

Biz de ortaya kaynayacakken  Sigurd son anda bizi kendine çekiyor ve at ile kaçmaya çalışıyoruz. Çalışıyoruz diyorum zira cet isabet eden bir balta yüzünden uçurumdan aşağı, bir buz kütlesinin üstüne düşüyoruz. Etrafımızı kurtlar sarmış, bizden bir ısırık alacakken, attığımız bir çığlık ile kargalar olaya el atıyor ve giriş kısmını böylece bitiriyoruz. Giriş kısmını atlattıktan sonra bir teknede tutsak bir formda uyanıyoruz. Burada temel dövüş ve okçuluk mekaniklerini ufaktan ufaktan gösteriyor bize Ubisoft. Tekneden kaçmaya çalışırken birden fazla düşman ile boğuşuyoruz tıpkı vakitte. Belirli bir süre bu biçimde yol aldıktan sonra nihayet köyümüze varıyoruz. Köyümüzdekiler bizi gördükleri için bir oldukça memnun. Köydekilerin de gözünü kan hırsı büyümüş olacak ki, birkaç misyon içerisinde direkt olarak Raid yapmaya gidiyoruz.

Raid demişken bilmeyenler için kısaca bahsedelim isterseniz. Düşman bölgelerini ele geçirmek için bir kuşatma mekaniği diyebiliriz kısaca. Bir gemi dolusu adam ile düşmanların karar sürdüğü toprakları ele geçirip süratli seyahat noktaları açabiliyor, tıpkı vakitte ganimet toplayabiliyoruz. Lakin Raid olayında o denli çabucak girip de tüm düşmanları öldüreyim diye bir olay yok. Düşmanların erzaklarını yakmak üzere aşikâr başlı vazifeleri tamamladıktan sonra lakin düşman topraklarını ele geçirebiliyorsunuz. Açıkçası Raid kısmında bana en çok yardımı dokunan olayın kargamızı denetim ettiğimiz Raven mekaniği olduğunu söylemeliyim. Zira bazen erzakların pozisyonlarını bulmakta zorlandığım durumlar oldu. Bu durumlarda da sağolsun Synin (Raven) çabucak imdadıma yetişti. Bu mekaniği kullanırken gözüme bir şey daha çarptı; o da etraf tasarımı ve grafikler. Şunu mutlaka söyleyebilirim ki oyunun etraf tasarımı ve grafikleri gerçekten kusursuz.

Açıkçası, bu derece hoş gözüken bir oyunu birinci başta bilgisayarımın kaldıracağını düşünmüyordum lakin Ubisoft beni bu bahiste da yanıltmayı başardı. Orta-yüksek ayarlarda problemsiz bir halde pek akıcı bir oyun tecrübesi yaşadım. Mutlaka gözlerinizi şenlendiren hoşlukta bir açık dünya ile başbaşa bırakmış bizi üretimciler. Bu mevzuda ekstra bir tebriği hak ediyorlar kendileri. Pekala bu grafiklerin hiç mi bir eksisi yok derseniz, benim size yanıtım maalesef ki var olacak. Zira oyunda animasyonlar 30FPS’e kilitlenmiş. Yani oyunu 60 FPS oynasanız bile, bayrakların sallanışı 30 kare suratına kilitlenmiş. Bu da ister istemez sizi bir biçimde rahatsız ediyor. Keza synchronize yapıp haritayı öğrenmek için çıktığınız dağın zirvesindeki kartallarda da birebir sorunu görmek mümkün. Lakin bunlar çok göze batmayan ufak tefek ıstıraplar olduğu için, ve ilerleyen vakitlerde gelecek olan güncellemeler ile düzeltilebileceği için çok da başa takılacak bir durum olduğunu düşünmüyorum. Bahsettiğim hoş görünümleri sizin de görmeniz açısından aldığım ekran imgesini sizlerle paylaşmak istiyorum ve lafı fazla uzatmadan yan misyonlara ve yapılacak aktivitelere geçiyorum

Yan vazifeler ve aktiviteler

Yan vazifelerin tekrara düştüğünü söylesem de bu her misyon için geçerli değil neyse ki. Kendini tekrar eden yan vazifeler kadar kendine özgün ve eğlenceli yan vazifeler de çokça bulunmakta. Birebir vakitte oyunda geçirdiğim vakit boyunca diyalog ve birtakım aktiviteler ile karşılaştığımı da sizlere bildireyim. Mesela, ben etrafı kurcalarken bir askerin uyurgezerlik yaptığını gördüm. Yanına gittim ve konuşmaya başladım, her ne kadar kendisi ile müsabakamız sırf diyalog ile kalmış olsa da açık dünyanın boş olmasından muhakkak âlâ olduğunu düşünüyorum bu stil ufak tefek müsabakaların. Tıpkı şeyi oyun içinde yaptığımız ufak tefek küçük oyunlar için de söylemem gerek. Çok fazla olmasalar da hiç olmamasından yeterlidir diye düşünüyorum. Yan karakterler ile girdiğimiz diyaloglar da pek tatmin edici düzeyde. Birebir şeyler ana öyküdeki diyaloglar için de geçerli bu hususta çok da üzecek bir imal olmamış benim gözümde.

Yetenek Ağacı

Evet, gel gelelim oyunun yetenek ağacına. Temel olarak üç farklı yol üzerinden yeteneklerimizi geliştiriebiliyoruz. Bunlar, suikastçilik, takın dövüş ve uzak dövüş üzerine konseyi. Her yol size farklı geliştirmeler vaat ediyor. Örneğin, yakın dövüş üzerinden ilerlemek isterseniz size akın gücü, can, stamina üslubu ufak geliştirmelerin yanısıra ekstra özellikler kullanmanızı sağlayan yetenekler sağlıyor. Birebir şeyler suikastçilik ve uzak dövüş kısımları için de geçerli. Yetenek ağacının hayli geniş çaplı olduğunu söylemem gerek. Edindiğiniz geliştirmeler de  oyun  içinde bariz bir biçimde farkedilebiliyor. Bu taraftan de pek başarılı bir iş çıkarmış Ubisoft.

Oyunu bir epey oynamama karşın şimdi sırf ufak bir kısmını geliştirebildim. Bu da Eivor için daha onlarca açılmayı bekleyen yetenek var demek. Yetenekleri açmak da sizi onlarca vakit uğraştırmıyor. Yani, ben her misyon başına iki yetenek puanı ile ödüllendirildim. İstediğim yeteneklere ulaşmam için ekstra bir efor sarf etmem gerekmedi. Bu istikametten de oyuncuları sıkmaması çok güzel bir olay. Yetenek ağacından da bahsettiğimize nazaran, dilerseniz bir de karakter tasarımı ve ekipmanlara bir göz atalım isterseniz.

Karakter ferdileştirme ve ekipman

Oyunun bana nazaran biraz sönük kalmış kısmı muhakkak Eivor’un şahsileştirilmesi olmuş. Karakterimiz için çok fazla ferdileştirme imkanı sunulmamış ne yazık ki. En kolayından; karakterimize uygulayabileceğimiz toplamda 4-5 adet saç tarzı bulunuyor. Geri kalanı ise yalnızca renk değiştirmekten ibaret. Sakallarımız için de tıpkı şeyler geçerli. Lakin dövme konusunda bir oldukça çeşitlilik kelam konusu. Açık dünyada yağmaya çıktığınızda bile etrafı araştırırken karakterinize uygulamak için dövmeler bulmanız pek mümkün. Keşke dövmelere verilen ehemmiyet birebir vakitte saça ve sakala da verilseymiş diyorum kendi kendime. Karakterimizin birebir vakitte ufaktan Far Cry 5’teki ana düşmanımız olan Joseph Seed’i de andırdığını söylemek isterim sizlere.

Ekipman kısmında serinin öteki iki oyunu olan Odyssey ve Origins’teki üzere çokça seçenek bizleri beklemekte. Envai çeşit zırh, kask ve silah mevcut oyunda. Bunları oyunun haritasında bulmanız mümkün. Her ne kadar Vikingler denildiğinde aklımıza baltalar gelse de, neyse ki Valhalla bizi sırf baltalar ile oynamakla mecburî kılmamış. Baltalar dışında çok daha çeşitli silahlar kullanma fırsatınız var. Bunları dilerseniz demircide oyunun açık dünyasında bulduğunuz altın külçeler karşılığında güçlendirebilir, rünler ile ekstra özellikler ekleyebilirsiniz. Bir başka beğendiğim özellik ise iki farklı silahı birebir anda kullanabilmek oldu. Dilerseniz iki elinize de balta alıp Allah ne verdiyse düşmanlara girişebilir, yahut bir elinize kalkan alıp biraz daha temkinli adımlarla düşmanlara yaklaşabilirsiniz.

Ha, bunların hiçbirisi bana uymaz ben sessiz gitmeyi severim derseniz de oyunda biraz ilerledikten sonra o özlediğimiz Hidden Blade’e kavuşabilir, çıt çıkarmadan düşmanlarınızı avlayabilirsiniz. O da olmaz derseniz ok ve yay kullanarak yeniden düşmanlarınızı birkaç adım öteden öldürebilirsiniz. Lakin, ok ile düşmanları avlamak oyunda her ne kadar değerli bir etken olsa da, çok fazla kullanma ihtiyacı duymadığımı da belirtmeden geçmeyeyim. Ubisoft, Assasin’s Creed’in bir suikastçi oyunu olduğunu nihayet anlayıp Hidden Blade’i oyuna tekrar eklemiş. Bu da serinin hayranlarını bir epey memnun edecekmiş üzere gözüküyor.

Sonuç

Assasin’s Creed Valhalla’nın başına oturduğumda her ne kadar sıkılacağımı düşünsem de bu fikirlerimin aksine teptiğini söylemem gerekli. Gerek kıssa anlatımı olsun, gerek grafikler ve etraf olsun sizi içine çekmeyi başarıyor. Oyunda ufak tefek buglar ile karşılaşsam da beni çok rahatsız edecek derecede olmadıklarını da söylemeliyim. Vuruş hissiyatı, boss savaşları ve ana sahneler üzerinde de çokça çalışıldığı gözlerden kaçmamakta.

2020’nin bitimine günler kala Ubisoft’un geçtiğimiz güç devirlerde bizi biraz olsun sorunlarımızdan uzaklaştıracak ve eğlendirebilecek bir oyun çıkarması nitekim hoş bir haber oldu. Düşünceli imal sürecine karşın bu yılın en güzel oyunları ortasına girdiğini söylemem gerekiyor. Birebir vakitte Ubisoft’un bu yıl içerisinde çıkardığı en argümanlı oyun olma unvanını da benim gözümde hak eden bir imal olduğu kanısına vardım. Ufak tefek pürüzlerin de vakit içerisinde gelecek olan güncellemeler ile düzeltileceğini ümit ederekten sizlere de benim yaşadığım hoş tecrübesi yaşamanızı temenni ediyor Norveç ve İngiltere toprakları ortasında git gel yapacağınız esnada sizlere uygun oynayışlar ve sağlıklı günler diliyorum!

Assassin’s Creed Valhalla inceleme YAPILAN YORUMLAR

  • Abdulsamet
    5 ay önce

    selamun aleyküm sayfa inan ki dikkatimi çekti, facebookta paylaştım

  • Necla
    6 ay önce

    Merhaba web sitesi cidden iyi, saolun

   
%d blogcu bunu beğendi:
dubai escort berlin escort sex hikayeleri seks hikayeleri porno